[BJDSeries]After confession
posted on 05 May 2011 14:56 by fugitive in Series-LegendXArdenเอ็นทรี่สุดท้ายของเจนด์เด็นที่จะอัพในบล็อกเราแล้วค่ะ แอบเหงาๆลูกๆก็จากไปอยู่บ้านแม่ผึ้งแล้ว เหลือแต่ครอบครัวตาแหย กับแก๊งค์รีบอร์นอยู่ที่บ้านเราค่ะ
สรุปว่าเราได้ไปหาจิตแพทย์มาแล้ว เดี๋ยวไว้เล่าตอนท้ายเอ็นทรี่ดีกว่า
ความเดิมตอนที่แล้ว เจนด์สารภาพกับเด็นแล้วว่าชอบ ต่อจากนั้นจะเป็นอย่างไรเอ่ย
เพิ่งสังเกตตอนถ่ายเสร็จว่าลืมเปิด stabilizer
เด็นจะเลิกหายซึนมั้ย เมื่อไหร่คู่นี้จะก้าวหน้าตามทันคู่อื่นๆเสียที ต้องรอติดตามในบล็อกพี่ผึ้ง http://shunacho.exteen.com นะคะ ซึ่งดูแล้วตอนต่อไปท่าจะมาย้ากยาก เพราะแม่ยายต้องเฟสอัพ ทำโด แล้วยังดันมีโครงการจะทำโด 8059 อีก (มีการบอกว่าถ้าได้เขียน 8059 ยามะกับโกคุจะได้เฟสอัพก่อนอีกน่ะ)
เล่าเรื่องที่ไปพบจิตแพทย์หน่อย คุณหมอคนนี้หัวหน้าเราแนะนำกันเลยทีเดียว เพราะหัวหน้าเคยเป็นคนไข้คุณหมอเมื่อตอนสมัยเรียนโท พอหัวหน้าเห็นสภาพเราไร้จิตวิญญาณทุกวัน หัวหน้าเลยยกหูโทรศัพท์นัดหมอให้เลย
ไปถึงก็เล่าอาการให้ฟัง หมอก็ถามว่าเป็นอะไร เครียดเรื่องอะไร กลุ้มใจเรื่องอะไร สอบถามว่าอุปนิสัยเราเป็นอย่างไร ซักไปสัก 10 นาที ก็ได้ข้อสรุปว่าเราเครียดลงกระเพาะ เพราะกลัวการไปเรียนต่อต่างประเทศ OTL
ถ้าให้พูดตรงๆก็คือเราไม่ชอบอยู่ต่างประเทศเอาเสียเลยค่ะ ทั้งพูดจาสื่อสารกับคนอื่นไม่รู้เรื่อง โดนเหยียดผิว ไม่มีเพื่อนเพราะเราเป็นคนมนุษยสัมพันธ์ไม่ดี เพื่อนของเรามีแต่คริสเตียนค่ะเพราะเป็นคนกลุ่มเดียวที่มีจิตใจกว้างขวางยอมเข้าหาไอ้เอเชียงี่เง่าคนนี้ เราทั้งไปโบสถ์ ไปเข้า bible study ทำให้เราได้มีกิจกรรมทำบ้าง พอมานึกว่าต้องไปอยู่ต่างประเทศอีกแล้ว ไอ้ความทรงจำแย่ๆมันก็ตีกลับเข้ามา แถมไปเรียน research อีก
สรุปคืออีรู้มากเลยกังวล กลัวโน่น กลัวนี่ไปหมด
แล้วถ้างั้นจะไปเรียนมันทำไมฟระ ก็เพราะอยากได้วุฒิเพิ่มน่ะสิ ตอนนี้เลยเป็นปมขัดแย้งในใจเราสู้กันไปมา ทำให้ทั้งเริ่มนอนไม่หลับ อาเจียน หนักในอก หดหู่ ซึมเศร้า (หมอเรียกว่าอาการ"กระอัก") ตอนนี้ก็ได้ยาแก้โรคซึมเศร้ามา แล้วก็ยาคลายกังวล ส่วนยาตัวเก่าคือ zoloft ที่หมอไมเกรนให้มา หมอบอกให้หยุดกินไปเลย จริงๆเราอยากได้ remeron มากกว่าเพราะทานแล้วหยุดอาเจียน ร่าเริงแจ่มใสดี ไม่กล้วการไปเรียนต่อ แต่หมอบอกว่าให้ nertrilen น่ะดีแล้วให้กินแบบโดสอ่อนๆ ร่วมกับ tranxene ที่เป็นยาคลายกังวล
ช่วงนี้เราตื่นมาตี 3 ทุกวัน แล้วก็นอนไม่หลับอีกเลยยันเช้าค่ะ กำลังคิดว่าจะเลิกนอนแล้ว ถ้าตื่นมาก็จะนั่งทำงานมันซะเลย
หลังๆเราก็ไม่อยากทำอะไรมันเสียเลยค่ะ เล่นดอลล์ เข้าบล็อก อ่านการ์ตูนวาย วันก่อนซื้อดีเกรย์แมน วันพีช กับรีบอร์นมา ยังอ่านไม่ได้เลย เรียกว่าทนอ่านไม่ได้มากกว่า แต่ตอนนี้เราก็เริ่มไปออกกำลังกายแล้วไปสมัครเป็นสมาชิกฟิตเนสแถวบ้าน ไปก็ไปเข้าคลาสโยคะเป็นหลัก ให้เหงื่อออกมากๆ ให้ระบายอะไรออกไปบ้า แต่ขำหมอหน่อย หมอบอกว่าให้ไปเล่นเกมส์พวกไล่ยิง ไล่ตบตี จะได้เอาความเครียดออกไป
ที่บอกว่าจะตอบคอมเม้นท์ก็ต้องขอโทษด้วยค่ะ เรียกว่าหมดแรงจะตอบแล้ว วันก่อนกว่าจะพิมพ์เม้นท์ให้พี่ผึ้งได้ เรียกว่ากล้ำกลืนฝืนทนมากมาย เพราะใจแย่สุดๆค่ะ
แต่วันนี้อยากไปเที่ยวบล็อกบ้างค่ะ คิดว่าใจดีขึ้นกว่าวันก่อนบ้างแล้ว