BJD

[BJD]Walk in Lancaster University

posted on 28 Apr 2012 18:12 by fugitive in BJD
จากเอ็นทรี่กระนู้นที่บอกว่าจะพามิเรน่าไปเดินเล่นบ้าง วันรุ่งขี้นเราก็ได้พานังหนูออกไปเดินเล่นทันทีค่ะ วันอาทิตย์ที่ 1 เมษายน เลยล่ะ


เลือกวันอาทิตย์เพราะว่าไม่ค่อยมีคนเท่าไหร่ เด็กหอก็นอนตื่นสายเราเลยพาไปเดินเล่นกันตั้งแต่เช้าที่เดียว
 
พูดถึงเมือง Lancter ที่ข้าพเจ้าอยู่เล็กน้อย เป็นเมืองเล็กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ (หลายเล็กจัง) ทางตอนเหนือของอังกฤษค่ะ เป็นเมืองฟ้าประทานมากเพราะไม่ว่าท่านจะไปที่ไหนในอังกฤษท่านจะนั่งรถไฟจากเมืองนี้ไม่เกิน 3 ขั่วโมง บางคนเลยบอกว่าเมืองนี้สะดวกมากเวลาไปไหนมาไหน เป็นเมืองเล็ก สงบ ข้าวของแพง เพราะมีแต่คนเกษียณมาอยู่ (เกี่ยวมั้ยนั้น) ไว้จะไปอัพเรื่องชีวิตัวเองให้มากขึ้นในบล็อกคนละกันค่ะ

ตอนนี้เราก็ผ่านมรสุมการเรียนที่นี่มาได้ค่อนทางแล้ว เหลืออีก 1/3 คือการทำวิทยานิพนธ์
 
ว่าแล้วก็แปะภาพเดินเล่นของสาวน้อยเลยดีกว่า
 
 
ตีมแม่ใจร้ายพาลูกเข้าไปทิ้งในป่า (เอิ่มนี่อยู่ในมหาลัยกร้ะ ไม่ได้ไปปีนป่าปีนเขาที่ไหน เคยแปะรูปใน instagram แล้วเพื่อนถามว่าไปทำไรในป่า เลยตอบไปว่า "เดินไปเรียนหนังสือเฟ้ย"
 
 
เจอดงดอกไม้สีขาวดอกเล็กๆก็จับลูกวางแหมะเข้าให้
 
 
ต้นเมษายน (ต้นมาก เล่นวันที่ 1 เม.ย. เลย) ดอก blue bell ยังไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ แต่ตอนนี้เพียบ

 
 
 
ถ่ายเสร็จเดินสวนกับคนที่พาหมามาเดินสามตัวไม่แน่ใจว่าเชาว์เชาว์หรือเปล่า หรือตระกูลมัสตีสอะไรทำนองเนี้ย ตัวใหญ่ขนฟูมาก สูงมากกว่าเอวอีก เจ้าตัวเล็กสุดเดินคาบตุ๊กตาหมีมาเดินเล่นด้วย น่ารักมาก
 
คนอังกฤษจะรักสุนัขมาก ไม่รู้เป็นอะไรหรือเปล่า แต่เคยอ่านว่าสุนัขเป็นเครื่องมือในการเข้าสังคมของคนอังกฤษ เพราะคนอังกฤษมีทักษะในการเข้าสังคมห่วยอย่างรุนแรง ตีสนิทกับใครไม่เป็น ชอบรักษาระยะห่าง.......ซึ่งสำหรับเรา เราว่าจริงนะ ไม่ใช่ว่าเค้านิสัยไม่ดีหรืออะไรนะ แต่จะเป็นประเภทต่างคนต่างอยู่เถอะ เป็นคนมีน้ำใจที่เข้าสังคมไม่เป็นอะไรประมาณเนี้ย

การพาสุนัขมาเดินก็เพื่อจะได้มีเรื่องให้ทักให้คุยกันได้ (เพราะหมาชอบไปไล่ดมก้นกัน ส่วนแมวไม่ทำ) อันนี้เขาว่ากันมา แต่ก็ไม่รู้ว่าจริงไม่จริง สำหรับเราก็จะชอบประเทศนี้ก็ตรงนี้เพราะเราบ้าหมามาก เวลาเราอยากซั่มหมาก็จะออกไปวิ่ง พอเห็นคนจูงหมามา ก็จะส่งออร่าเป็นมิตรอย่างเต็มที่ หมามันก็จะพุ่งมาเล่นกับเรา ได้ซั่มหมาสมใจมาก (น้ำลายหมาเหม็นเยิ้ม) บางตัววิ่งปรี่มาจนสายจูงหลุดเลย (ส่วนเจ้าของหมาหน้าซีดกลัวหมาจะมากัดเรา)
 
 
เดินออกจากดงป่ามาสุดมุมมหาลัย (เลยไปเป็นทุ่งแกะ) ก็จะเป็น Bailrigg House บ้านใครก็ไม่รู้ ถือเป็นสิ่งก่อสร้างที่สวยที่สุดในมหาลัยแล้ว (นอกเป็นตึกแบบสมัยใหม่ ไม่ใช่ตึกเก่าๆแบบฮอควอร์ต) ปัจจุบันเป็นคลีนิคทำฟันของมหาลัย กับร้านขายยา
 
 
มีวิญญาณผีตุ๊กตาสิงอยู่
 
 
ท่าทางอยากเอาพี่สิงโตกลับไปเลี้ยงนะเนี่ย
 
 
รู้สึกว่าสิงโตหินโมเอ้มากอย่างบอกไม่ถูก (เพราะลิ้น?)
 
 
 
เดินต่อไปที่บ่อเป็ด แต่แสงย้อนถ่ายไม่สวยเลยต่อไปเรื่อยๆ ชักสายคนเริ่มเยอะ ที่ๆอยากถ่ายรถก็วิ่งผ่านมาก เลยไปหามุมสงบๆแถวๆโรงเรียนอนุบาลในมหาลัย

 
 
ลุยทุ่งแดฟโฟดิล
 
 
 
 
มุขเดิม เอากระโปรงคลุมหัว
 
 
 
 
เป็นความ amazing อีกอย่างหนึ่ง ที่บอดี้นี้ นั่งไม่ค่อยดี (หลังแข็งแป๊กเหมือนอีลุคเลย) แต่กลับยืนบนรองเท้าส้นสูงได้ ทั้งๆที่ก็ไม่ใช่เท้า high heel หรือจริงๆแล้วมันก็ยืนได้เป็นปกติถ้าจัดดีๆก็ไม่รู้ แล้วยืนแบบงอเข้าข้างนึงอีกต่างหาก แต่ก็ไม่ได้ยืนมั่นคงนะ พาไปยืนบนยอดเขาแล้วลมพัดมาลูบนึงก็ล้ม ต้องเตรียมมือรับไว้เสมอ

อาทิตย์ที่ผ่านมาพายัยมิเรน่าไปเที่ยวสก็อตแลนด์มาด้วย เลยทำให้จากที่ตั้งใจว่าจะพาไปยุโรปด้วยต้องพับทิ้งไปเพราะหนักมาก แล้วกว่าจะเอาออกมาจัดผมเผ้าเครื่องประดับ กว่าจะจับโพสต์ ถ้าไปกับเพื่อนที่ไม่ได้เล่นดอลล์ด้วยกันเค้าคงจะรำคาญมาก (ดีว่าทริปสก็อตแลนด์นั้นไปเที่ยวกับน้องนาว แต่น้องฝนเพื่อนน้องนาวคงไม่เข้าใจ - อ้าวววว //นาวบอกฝนนะฝึกไว้ ปีหน้านาวจะขนบีเจดีมาให้ฝนช่วยเลี้ยง)
 
เอ็นทรี่หน้าจะเอารูปยัยมิเรน่าไปสก็อตแลนด์มาฝากค่ะ แล้วก็มีเรื่องหลอนๆของยัยหนูนี่อีกเล็กน้อย เฮี้ยนพอน่ารัก ไม่เป็นอันตราย จนตอนนี้น้องๆลงความเห็นว่าพี่ขวัญคงเลิกเล่นไม่ได้แล้วล่ะ เพราะยัยมิเรน่าคงไม่ยอม.....จะน่ากลัวไปแล้วนะเธอวว์
 
อาถรรพ์เลิกเล่นดอลล์ยังไม่จบสิ้นเนื่องจากลุทส์ดันออกไอ้เจนด์เวอร์ชั่น 10 ปีข้างหน้ามาอีก เราเลยไปเดิมพันอะไรไว้เล็กๆ ถ้ามีบุญ(หรือบาปวะ)ได้เล่นดอลล์ต่อจริงก็จะรู้ผลภายใน 4 มิ.ย. นี่แหละค่า