[BJD]นารีพิฆาต My Last Angel

posted on 01 Apr 2012 01:31 by fugitive in BJD

ก๊อกๆๆๆ แอบย่องเงียบๆมาอัพ แฮร่ หลังจากไปเป็นเด็กมีปัญหาติดเฟสบุ๊ค ขนาดหนัก จนอาจต้องเข้ารับการบำบัดเร็วๆนี้ก็หนีกลับมาบล็อคร้างๆของเรา

 

กลายเป็นว่าตอนนี้บล็อคร้างมาก ไรมากจริงๆ ถามความเห็นผู้ใข้แล้วพบว่า 90% ชอบอัพบนเฟสมากกว่าเพราะอุปกรณ์สื่อสารทั้งหลายมันช่าง อำนวยถ่ายรูปปุ๊บอัพได้ปั๊บไม่ต้องไปฝากโฮสต์ให้ยุ่งยาก แถมมีไรก็ไปบ่นๆขีดๆเขียนๆแหกปากบนวอลล์ได้ ประหนึ่งฝาห้องน้ำ (?) อันว่าข้าพเจ้าเองก็ทำอยู่และทำต่อเนื่องเป็นประจำ ขนาดทำรายงานผิด จนจะส่งต้องมา นั่งแก้ก็ยังเข้าเฟสไปโวยวายๆแทนที่จะก้มหน้าก้มตาแก้รายงาน ประหนึ่งต้องการให้โลกรับรู้ว่าข้าทุกข์สุขเศร้า เหงาและรักอยู่นะเฟ้ย

 

ก่อนจะเข้าเรื่องก็อยากแจ้งนิดหน่อยค่ะ ว่าตกลงว่าเราไม่ได้เรียนต่อเอกนะค้า แบบว่าคะแนนไม่ถึง (จ๋อย) คือ มันเป็น condition อะค่ะว่าต้องเรียน Master of Reserach ให้ได้ระดับ distinction level (เกียรตินิยม) ถึงจะขึ้นเอกได้ แล้วก็ถ้ามีคนได้เยอะๆเค้าก็ขัดที่ได้ คะแนนสูงสุด 3 คนแรก เอาเป็น จขบ.ก็บาดเจ็บล้มตายไปค่ะ แต่ก็ดี เจอแบบนี้ช่วยดับอีโก้เราไปได้โข เข้าใจ ว่าตัวเองเก่งมาตลอด ตอนจัดระดับคะแนนสอบจากเด็ก 150 คน (เด็ก Master of Science กับ Master of reserch)เราได้ที่ 90 นี่ก็จ๋อยแดกค่ะ แถมเทอมนี้เรียน Advanced Research Methodologies เต็มสูบ สูบพลังชีวิตเราไปมากโขอยู่ เลยก็ว่ามิสามารถฝ่า กำแพงอันสูงใหญ่ที่มีชื่อว่าการศึกษาระดับสูงไปได้ ก็กลับบ้านเราฮระ

 

ถามว่าจะมีปัญหาไรกับที่ทำงานมั้ย ไม่มี้ค่า เพราะตอนนี้บิ๊กบอสเปลี่ยนคนแระ คนใหม่บอกว่าไอ้ขวัญจบโท แล้วกลับมาก่อนเพราะตอนนี้องค์กรเปลี่ยนระบบงานไปเยอะ ถ้าอยากเรียนค่อยว่ากันทีหลัง อ่า แต่ ณ จุดนี้เรา ก็ป๊อดเรื่่องเรียนเอกแล้วล่ะ เพราะเจอเด็กเอกที่นี่ตัวเป็นๆมา ต้องบอกว่าอาชีพของท่านคือทำวิจัยจริงๆฮร่ะ เห็นแล้วซึ้งถึงสัจจะธรรมมากว่า ทำไมพวกเค้าถึงได้เอก เอกมาเริ่ดกว่าโทยังไง มันต้องใช้ความยากลำบาก อุตสาหะ อดทนอดกลั้นขนาดไหน สาธุๆๆๆๆ

 

กลับมาที่หัวข้อเอ็นทรี่ดีกว่า สรุปว่าอยู่อังกฤษได้ 3 เดือนก็ไปคลอดลูกสาวมากจาก den of angel ค่ะ เป็นดอลล์ของบริษัท Two.S.Doll โมลด์ Dorian สาวเจ้าเธอเป็น SD ที่แขนเป็น double joint ส่วนที่่ขาเป็น single joint เรื่องของเรื่องคือเราดันไปบ้าอยากซบนมสาวๆกะเค้าบ้างจนไปควาญหานมมันในเด็นเนี่ยแหละ เจอสาวคนนี้เข้า เจ้าของอยู่ลอนดอนบอกว่าจะเลิก เล่นดอลล์แล้ว ถ้ารับน้องเค้า เค้าก็แถมโน่นนี่นัน กระเป๋าดอลล์ วิก เสื้อผ้า รองเท้า บลาๆๆๆๆ ตอนแรกก็ไปซื้อ บอดี้ดอลล์มอร์หน้าอกรุ่นลูกปิงปองมหาปะลัยมาก่อน (บอกแล้วว่าหื่นนมจัด) แล้วก็กลับมารับน้องโดเรียนคนนี้  

เราตั้งชื่อสาวน้อย (แต่นมใหญ่มาก เห็นนมแล้วรู้สึกว่าไม่น่าซื้อบอดี้ดอลล์มอร์ เลย เหมือนบริโภคแคลเซี่ยมเกินขนาด) ว่ามิเรน่า ลีห์ เป็นชื่อตัวละครออริของเราสมัย ม.2 เพิ่งมาคิดได้ทีหลัง ว่ามันเหมือน ริน่ารี่ ลีห์ (ดีเกรย์แมน) เลยวุ้ย  

แต่ลูกสาวเราเลยไหนจะปกติ ที่คิดไว้ก็คือมิเรน่าจะเป็นสาวายสายเค ที่ขัด อกขัดใจว่าทำไมบ้านอีแม่ขวัญไม่มีไอเปิ้ล เป็นคู่กัดกับพี่สาวคืออาบิเกล สาววายสายปกติ-ค่อนไปทางโชตะ (ที่มี แต่ตัวยังไม่มีหัว) อาบิเกลเวลามีไรไม่พอใจก็เอานมอุดหน้าน้องให้ขาดอากาศตลอด  

ตอนได้มาก็ฟินสาวมาก อาสาวมันดีอย่างนี้นี่เอง มีนม มีก้น มีเอว มีเรียว ขาบร๊ะเจ้า มือไม้ก็ช่างอ่อนช้อยสวยงาม วิญญาณโอตั๊กก็สิงสู่ข้าพเจ้า เอาสาวน้อยมาเล่นงี้ โง้น งั้น เอามาต่อบอดี้ อาบิเกลเล่นให้เลือดกำเดาสาดกันเลยทีเดียว 

อุปกรณ์เสริมทุกอย่างในรูปได้มาจากเจ้าของเดิมจ้ะ ชุดดำซีทรู กางเกงในลูกไม้สีดำ ถุงน่องลูกไม้สีดำมิใช่รสนิยมข้าพเจ้าแต่อย่างใด มันเป็นลัทธิตาลนิยมต่างหาก (แต่เราก็ชอบ)

ยังคงหากินกับเสื้อหมีเสมอมา

จับต่อบอดี้ดอลล์มอร์ Model doll lingerie body Lisa Rubik ซะ

อา...นมจุกอก

ปาดน้ำลายซี้ดดดด หญ่ายยยสะจาย ระหว่างเป็นไอ้หื่นนมอยู่นั้น พอรู้ตัวก็ดัน ไปสิงอยู่ในเด็นทุกวัน คอยหาหัวให้อาบิเกล (ทาบทามไป 3 เจ้า แล้วก็เปลี่ยนใจ จะโดนเกลียดตายมั้ยวะ) หาชุด หารองเท้า โดยหลักๆก็หาใน EU เพราะว่าไม่เสียภาษี (free movement of resources ตามคอนเซปท์)

นั่งบวกลบคูณหารเงินที่ต้องจ่ายเข้าไป และ.........บร๊ะเจ้า!!!!! จากที่หน้า มืดตามัว(นม)อยู่ ก็เริ่มคิดได้.....นี่ชั้นกำลังทำไรอยู่???? บวกกับช่วงนั้นมีเรื่องคะแนนสอบ โดนอาจารย์ที่เป็น program director เรียกไปคุย (ไปร้องไห้น้ำหูน้ำตาไหลพรากต่อหน้าจารย์อีกต่างหาก) ก็ให้ เกิดอาการจ๋อยแดก นั่่งขีดเขียนหนทางเดินชีวิตอยู่ประหนึ่งเล่นเกมจูแมนจี้ จนมาจบลงที่ว่า......ไม่เอาแล้วโลก เงินๆทองๆ.......ไม่เรียนเอกแล้ว กลับไปใช้ทุนครบก็จะลาออกมาทำสวนแล้ว.......ก็คิดโน่นคิดนี้ไปอีกยาวไกล และก็หันไปมองลูกสาวที่นั่งหน้าแป้นแล้นอยู่แล้วก็ตัดสินใจว่า.....เลิกเล่นบีเจดีดีกว่า.........

 

หลังจากวันนั้นเราก็เก็บมิเรน่าใส่กระเป๋า สอบถามหาผู้อุปการะคุณจนได้ น้องตาร์รับไปเลี้ยงทั้งบอดี้อาบิเกลแล้วก็มิเรน่าเลย แต่ช้าก่อนวินาทีนี้เราไม่ขาย แต่เราแจกฟรี (ทำเสียงทีวีไดเร้กท์) ที่ยกให้ตาร์เพราะตอนที่ได้มาตาร์บอกว่าเล็งน้องเค้าอยู่บนเด็นแต่ยังไม่ได้ซื้อ ก็เลยว่าเออยกให้กับคนที่ เค้าอยากได้ดีกว่า ส่วนเด็กๆปู้ชายเราก็ยกให้พี่ผึ้ง (ยกก็เหมือนไม่ยกเพราะไงก็เป็นลูกแม่ผึ้งกันทุกคน) ก็มี ถามๆบ้างว่าใครอยากได้ตัวไหน ก็จะยกให้ พี่ผึ้งจะได้ไม่ต้องเลี้ยงเยอะ ก็ไว้ไงๆกลับไทยไปค่อยว่ากันว่าจะอยู่ที่ พี่ผึ้งหมด หรือว่าจะแบ่งให้ใครเอาไปเลี้ยงบ้างมั้ย (เรียกซะอย่างกะเป็นทามาก๊อต)

 

สรุปว่าก็ถูกนารีพิฆาตเข้าให้ (ตายยกโคตรเลย) เอวังว่าข้าพเจ้าก็เลิกเล่นบีเจดีด้วยประการฉะนี้ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ไปๆมาๆน่าจะเรียกว่า หยุดปรนเปรอเด็กเรซิ่นมากกว่า เพราะบรรดาแม่ๆบุญธรรมก็บอกว่าถ้า เราคิดถึงก็ไปรับกลับมาเล่นได้นะ ตอนแรกก็ตั้งใจว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยว ไม่แตะอะไรกับบีเจดีอีกเลย แอบคิดจิตตก ไปขนาดว่าจะไปนั่ง unfriend กันในเฟสเลยทีเดียว (เราไม่มีงานอดิเรกร่วมกันอีกแล้ว ดังนั้นเราจะ ไม่คบค้าสมาคมกันอีก) ประมาณว่าชั้นไม่มีมีแล้ว ชั้นก็ไม่อยากรับรู้ ไม่อยากเห็น ไม่อยากมอง มันอีก อี๊อี๊ (พาล โคตร)

 

จนเมื่อเร็วๆนี้ก็ไปงัดมิเรน่าออกมาจากกระเป๋า นั่งมองหน้ามิเรน่าไปมองหน้ามาแล้วก็คิดว่าเด็กมันไม่ผิดไรนี่ หว่า ไมเราต้องพาล (พาลมากโลกเป็นสีดำไปหมด เกรดคือชีวิตเรียนเอกคือจิตวิญญาณ เมื่อไม่ได้ครองโลกนี้ก็ ถึงกาลจบสิ้น) ก็มองโลกดีขี้น (บ้าง) แต่ก็ตัดสินใจแล้วว่าไงๆก็เลิกเล่น ดังนั้นระหว่างที่อยู่อังกฤษนี่ก็จะพามิเร น่าเที่ยว ถ่ายรูปมิเรน่าไปเรื่อยๆ จนกว่าจะกลับไทยนะค้า ตอนนี้มีแต่รูปที่ถ่ายในห้องกับแปลงเกษตรของ จขบ. พรุ่งนี้อากาศดีๆ ว่าจะลองพาไปถ่ายรูปข้างนอกบ้าง  

ส่วนอาบิเกลก็จับแยกส่วนส่งไปให้น้องตาร์เมื่อเร็วๆนี้ค่ะ

มิเรน่ามาอำลานมพี่สาว

อาบิเกลเดินทางถึงไทยโดยไร้ภาษี เดี๊ยนเขียนที่อยู่ทั้งภาษาไทยภาษาอังกฤษ เขียนว่าของเล่นมือสอง ใช้ส่วนตัว ส่งกลับบ้านเพราะกำลังจะเรียนจบ...เอาให้ครบทุกเม็ด

มิเรน่ามาอ้อนแม่ตาร์ฝากช่วยดูแลบอดี้พี่สาวด้วย ส่วนหนูจะตามไปอยู่ด้วยอีก 6 เดือนค่ะ ขอเที่ยวอังกฤษก่อน อาจพาไปยุโรปด้วย

เห็นเค้านิยมหูกัน อิชั้นก็ไม่มีอะไรจะให้นอกจากกลีบดอกทิวลิปจากฟาร์มเกษตรในห้องของเดี๊ยนนี่แหละ

วันที่ถ่ายรูปมิเรน่าจะเป็นวันที่ต้องสอบ ไม่ก็ส่งรายงานทั้งนั้น อีหนูก็จะมานอนกลิ้งๆเป็นเพื่อนแม่ขวัญยันเช้า

รูปนี้ถ่ายล่าสุดกร้ะ เมื่อวันศุกร์มั้ง กำลังเบื่อกับการอ่านหนังสือเต็มที่แระ วันจันทร์สอบ แต่วันนี้ก็๋อ่านจบ (สำหรับจะสอบวันจันทร์นะ) เลยเวิ่นซะ พรุ่งนี้ก็ว่าจะพามิเรน่าไปเดินเล่นหน่อยค่ะ เห็นทุกดอกไม้สวยๆแล้วอร๊างงงงง แบบว่าเราบ้าดอกไม้อะ ต้นเชอร์รี่ก็บานกันเยอะเลย แต่อยู่ในเมือง คนไม่หน้าหนาขนาดพาสาวไปเดินในเมืองอะ....(แต่เมืองอื่นไม่แน่ เอิ้ก)


สุดท้ายก่อนจาก สมัยยังสวีทกันใหม่ๆ (และผมยังสั้นเต่อยู่ ตอนนี้ยาวเป็นบ๊อบแระ)

มิเรน่ะ - หนูทำผิดไรคะไมต้องทิ้งหนู

ป้าขวัญ - หนูไม่ผิดหรอกลูกแค่หนูเปลือง


หม่าม้าเป็นหัวหน้าครอบครัวแล้วลูก คุณตาคุณยายเกษียณแล้ว ม้าต้องเก็บเงินแล้วอะค่ะ :(

Comment

Comment:

Tweet